ਜੁਤੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਯੁਤ। ਪੰਜਾਬੀ, ਜੋਤਨਾ ਤੇ ਜੁਤਨਾ] ਜੁੜੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਨਿ ਆਸ ਉਡੀਣੀ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਦੁਇ ਨੈਨ ਜੁਤੇ’ (੪੫੨), ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਮਨ! ਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਜੁੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ (ਰਸਤੇ ਵੱਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੀਬਰ ਉਡੀਕ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ)।