ਜੇਠਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਜ੍ਯੇਸ਼੍ਹ੍ਹਠ । ਪੰਜਾਬੀ, ਜੇਠਾ ਤੇ ਜੇਠ] ੧. ਪਤੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ। ੨. ਧਰਮ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੀ ਭਾਵ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਜੇਠ ਕੇ ਨਾਮਿ ਡਰਉ ਰੇ’ (੪੮੨)। ਦੇਖੋ, ‘ਜੇਠੋ ਪਉ ਪਉ ਲੂਹੈ’ ੩. [ਭਾਵਾਰਥ] ਤੀਰਥ ਵੈਰਾਗ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਜੇਠਿ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਜੈਸੀ’ (੧੧੦੮), ਭਾਵ ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤੀਬ੍ਰ ਵੈਰਾਗ ਦ੍ਵਾਰਾ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਤਦਰੂਪ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ ਕਿ -’ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਗੁਣ ਗਹਿਲੀ’ (੧੧੦੮), ਅਰ ਜੋ ਕਰਮ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਖਚਤ ਹੋਵੇ ਉਹ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤਮਕ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਪਕੜ ਲਈ ਹੈ। ਤਾਤਪਰਯ ਸੰਸਾਰ ਕਾਰ ਹੀ ਹੋ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਥਵਾ ਜੋ ਦੈਵੀ ਗੁਣਾਂ ਵਿਖੇ ਮਿਲੀ ਹੈ ਉਹ ਈਸ਼੍ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਖੇ ਅਭੇਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ੪. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਜ੍ਯੇਸ੍ਠ] ਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਮਹੀਨਾ (ਜਯੇਸ਼ਠਾ ਨਛਤ੍ਰ ਕਰਕੇ)।