ਜੈ

[ਅ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਜੇਹੜਾ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹ, ਜੈ] ੧. ਜਿਸ। ਯਥਾ- ‘ਜੈ ਘਰਿ ਕੀਰਤਿ ਆਖੀਐ’ (੧੨), ਜਿਸ ਸਤਿਸੰਗ ਰੂਪੀ ਘਰ ਵਿੱਚ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ) ਕੀਰਤੀ ਕਹੀਦੀ ਹੈ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਜਯ] ਫ਼ਤਹ, ਜਿੱਤ। ਜੈ ਹੋ-ਆਪਦੀ ਫ਼ਤਹ ਹੋਵੇ, ਇਕ ਅਸੀਸ ਹੈ, ਜੋ ਛੋਟੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਜੈ ਜਗਦੀਸ ਪ੍ਰਭੂ ਰਖਵਾਰੇ’ (੧੨੭੩)। ਦੇਖੋ, ‘ਜੈ ਜੈ’, ‘ਜੈ ਜਏ’, ‘ਜੈ ਜੈ ਕਾਰ’ ੪੬੩ ੩. ਜਿਤ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਜੈ ‘ਨਮਸ਼ਕਾਰ’ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਜੈ ਜੈ ਜਇਅੰਪਹਿ ਸਗਲ ਜਾ ਕਉ’ (੮੪੭)। ੪. [ਕ੍ਰਿ:] ਜਾਂਦਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਜੈਹਹਿ’