ਞੋ

[ਸ: ਨਾ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਜੋ। ਯਥਾ- ‘ਞੋ ਪੇਖਉ ਕੋ ਬਿਨਸਤਉ’ (੨੫੫)।