ਢਕਣ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਢਾਕੈ’] ਕੱਜਣ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਢਕਣ ਕੂ ਪਤਿ ਮੇਰੀ’ (੫੨੦)।