ਢਹਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧ੍ਵਸਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਢਹਿਣਾ=ਡਿਗਣਾ] ਡਿਗ, ਗਿਰ। ਯਥਾ- ‘ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਢਹਿ ਪਵਾ’ (੪੧), ਤਥਾ-’ਢਹਿ ਢੇਰੀ ਤਨੁ ਖੇਹ’ (੨੦)।