ਥਾਪੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਥਾਪਨਂ=ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਹ੍ਹਠਤ ਕਰਨਾ] ੧. ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੱਥ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਵੇ ਕਿ ਥਾਪੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਥਾਪੀ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰਿ ਥਾਪੀ ਦਿਤੀ ਕੰਡਿ ਜੀਉ’ (੭੪)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਥਾਪਨਂ] ਇਸਥਿਤ ਕੀਤੀ।