ਥਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਸ੍ਤਿ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਸ੍ਤ-ਥ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਸ੍ਤਨ, ਥਣ। ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ੍ਤਿ ਦਾ ਅ ਡਿਗ ਪਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸ੍ਤਿ-ਥ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕ੍ਰਿਯਾ ‘ਥੀਣਾ’ ਹੈ। ਲਹਿੰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਬੋਲਦੇ ਹਨ] ਹੋਆ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਝੜਾ ਲਧਮੁ ਲਾਲੁ ਮਥੈ ਹੀ ਪਰਗਟੁ ਥਿਆ’ (੧੦੯੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ