ਦਇਆਰ

ਸੰ. ਦਯਾਲੁ. ਵਿ- ਦਯਾਵਾਨ. ਰਹ਼ੀਮ. ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਸਮਰਥ ਦਇਆਰ.” (ਗੌਂਡ ਮਃ ੫) ੨. ਦੇਖੋ