ਦਯੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਯ੍ਹ੍ਹ=ਰਕ੍ਹ੍ਹਸ਼ਾ, ਯਾ ਦੈਵ=ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਾਨ ਯਾ ਦਯ=ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ] ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ। ਯਥਾ- ‘ਦਯੁ ਵਿਸਾਰਿ ਵਿਗੁਚਣਾ’ (੧੩੩), ਈਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਦਯ ਗੁਸਾਈ ਮੀਤੁਲਾ ਤੂੰ’ (੨੦੩)।