ਦਰਮਾਦੇ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਦਰਮਾਂਦਹ] ਲਾਚਾਰ, ਆਜਜ਼, ਅਧੀਨ, ਥਕੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ: ‘ਦਰਮਾਦੇ ਠਾਢੇ ਦਰਬਾਰਿ’ (੮੫੬)।