ਦਰਸੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਰ੍ਹ੍ਹਸ਼] ਦਰਸ਼ਨ, ਦੀਦਾਰ। ਯਥਾ- ‘ਦਰਸੁ ਸਫਲਿਓ ਦਰਸੁ’ (੧੨੭੨), ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਫਲ ਦਰਸ਼ਨ।