ਦਹਣੁ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਹਨ] ਦਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਅਗਹ ਗਹਣੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭ੍ਰਾਂਤਿ ਦਹਣੁ’ (੧੪੦੭)।