ਦਹ

[ਸੰਖ: ਵਾ:। ਫ਼ਾਰਸੀ] ਦਸ। ਯਥਾ- ‘ਦਹਦਿਸਿ ਸਾਖ ਹਰੀ ਹਰੀਆਵਲ ਸਹਜਿ ਪਕੈ ਸੋ ਮੀਠਾ’ (੧੧੦੯), ਦਸੋ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਖੇ ਜੋ ਹਰਿਆਵਲ ਹੈ, ਸੋ ਹਰੀ ਦੀ (ਸ਼ਾਖ) ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਰੰਗ ਰੂਪ ਦਾ (ਓਹੋ ਬਨਸਪਤਿ ਦਸਦੀ ਹੈ) ਜੋ ਸਹਜ ਪਕੇ ਸੋ ਮਿਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਫਲ ਸਹਜ ਨਾਲ ਪੈਂਦਾ ਤੇ ਪਕਦਾ ਹੈ, ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਤੁਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾਹਟ ਵਰਤਣ ਸੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਸਹਜ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੀਤਾ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਦਹ ਸਿਰ’