ਦਾਨੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਪੁੰਨ, ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼, ਪੁੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਯਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੀਰਥੁ ਤਪੁ ਦਇਆ ਦਤੁ ਦਾਨੁ’ (੪)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਮਸੂਲ ਜਾਂ ਕਰ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨਨ ਦੇਣਾ ਪਵੇ, ਡੰਨ, ਜੁਰਮਾਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਹੰਸਰ ਦਾਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰ ਰੋਆਇਆ’ (੯੫੩), ਹਜ਼ਾਰ ਭਗ ਦਾ ਡੰਨ ਦੇ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨੇ ਰੁਆ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦਾਨੁ ਨਿਬੇਰਹਿ’ (੩੩੩), ਏਥੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਡੰਨ ਦੋਨੋਂ ਅਰਥ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।