[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਾਨ+ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ, ਵੰਤ। ਵੰਤ ਕਈ ਵੇਰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਵਤ ਤੇ ਮਤ* ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਹਾਗਵੰਤੀ, ਸੁਹਾਗਵਤੀ, ਸੁਹਾਗਮਤੀ] ਦਾਨ (ਦੇਣ) ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੂ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤਾ ਦਾਨਿ ਮਤਿ ਪੂਰਾ ਹਮ ਥਾਰੇ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀਉ’ (੫੯੭)। *ਇਹ ਮਤ ਪਦ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਪਦਾਂ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਲਗ ਕੇ ‘ਵਾਲਾ’ ਅਰਥ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਭਾਨੁ ਮਤ=ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਦਾ ਵਤ ਤੇ ਵੰਡ ਬਣਿਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ