ਦਾੜਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਾਢਾ=ਦੰਦ] ਸੂਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਦੰਦ, ਹੁਡਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਦਾੜਾ ਅਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਿਥਮਿ ਧਰਾਇਣ’ (੧੦੮੨)।