ਦਿੰਤੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਦ੍ਹ੍ਹ=ਦੇਣਾ ਤੋਂ] ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਪਾਇਅਉ ਦਿੰਤੁ ਹਰਿ ਮਗਿ ਨ ਹੁਟੈ’ (੧੩੯੭), ਹੇ ਗੁਰੋ! ਹਰੀ ਨੇ ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਆਪ ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਅਥਵਾ ਕਈ ਪੰਡਿਤ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ-’ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਪਾਇਅ ਉਦਿੰਤੁ ਹਰਿ ਮਗਿ ਨ ਹੁਟੈ’ (੧੩੯੭), ਤੁਸਾਂ ਨੇ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਦੀ ਪਾਈ ਹੈ (ਉਦਿੰਤ) ਖਬਰ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਆਪ ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਦੇਖੋ, ‘ਉਦਿੰਤ’