ਦੁਖ ਬ ਦੁਖ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੁ:ਖ। ਪੰਜਾਬੀ, ਦੁਖ] ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਵਧਾ ਕੇ ਦੁਖ ਰੂਪ। ਯਥਾ- ‘ਮਝ ਭਰਿ ਦੁਖ ਬ ਦੁਖ’ (੧੦੯੧)।