ਦੁਹਸਾਸਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੁ:ਸ਼ਾਸਨ*] ਇਕ ਕ੍ਰੂਰ ਆਦਮੀ ਸੀ ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਭਰਾ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਤੇ ਅੰਤ੍ਰੀਵ ਮਿਤ੍ਰ ਸੀ, ਦਰੋਪਤੀ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਏਹੋ ਫੜ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਤੁਕ ਦੇ ਅਰਥ ਵੇਲੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਅਧ੍ਯਾਹਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਦੁਹਸਾਸਨ ਕੀ ਸਭਾ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਅੰਬਰ ਲੇਤ ਉਬਾਰੀਅਲੇ’ (੯੮੮), (ਦੁਰਯੋਧਨ) ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਦੇ ਕਪੜੇ ਦੁਹਸਾਸਨ ਉਤਾਰਦਾ ਸੀ। *ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਸਨਾ (ਹੁਕਮ) ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ, ਯਾ ਜੋ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਕਠਨਤਾ ਨਾਲ ਆਵੇ।