ਦੇਹਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੇਹ:] ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ, ਭਾਵ ਮਨ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਸਟਸਿ ਨਾਹੀ ਦੇਹਾ’ (੯੬੦)।