ਦੇਹੁਰੀਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੇਹਲਿ:। ਹਿੰਦੀ, ਦੇਹਰੀ] ੧. ਦਹਿਲੀਜ਼। ਯਥਾ- ‘ਭਈ ਪਰਾਪਤਿ ਮਾਨੁਖ ਦੇਹੁਰੀਆ’ (੧੨), ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਦਹਲੀਜ਼ ਇਹ ਮਨੁੱਖ (ਦੇਹੀ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਥਵਾ ਦੇਹੁਰੀਆ ਦਾ ਅਰਥ ਨਿਰਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਥਾ-’ਦੇਹੁਰੀ ਬੈਠੀ ਮਾਤਾ ਰੋਵੈ’ (੪੭੮)। ੨. ਦੇਹ, ਸਰੀਰ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਢੈ ਤ੍ਰੈ ਮਣ ਦੇਹੁਰੀ ਚਲੈ ਪਾਣੀ ਅੰਨਿ’ (੧੩੮੩)।