ਦੋਖਨ

ਸੰ. ਦੂਸਣ. ਦੋਸ. ਐਬ. ਬੁਰਿਆਈ. ਦੀਨ- ਦਿਆਲ ਦਯਾਨਿਧਿ ਦੋਖਨ ਦੇਖਤ ਹੈ. ਪਰ ਦੇਤ ਨ ਹਾਰੈ.” (ਅਕਾਲ) “