ਦੋਖੜੈ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੋਸ+ੜ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ, ਐ=ਨਾਲ] ਦੋਖ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਕੈ ਦੋਖੜੈ ਸੜਿਓਹਿ’ (੧੪੧੨)।