ਨਉ ਨਾਇਕ

[ਦ੍ਵਿਗ:। ਸਮਾਸ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਵਨ੍ਹ੍ਹ। ਨਾਇਕ:] ਨੌਂ (ਖੰਡਾਂ ਦਾ) ਮਾਲਕ ਵਾਹਿਗੁਰੂ। ਯਥਾ- ‘ਨਉ ਨਾਇਕ ਕੀ ਭਗਤਿ ਪਛਾਨੈ’ (੮੭੨)।