ਨਕਟਾਨੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਕਟ+ਪੋਠੋਹਾਰੀ ਪੰਜਾਬੀ, ਆਨੀ=ਆਉਂਦੀ] ਨੇੜੇ (ਨਹੀਂ) ਆਉਂਦੇ। ਯਥਾ- ‘ਰੋਗ ਸੋਗ ਦੁਖ ਜਰਾ ਮਰਾ ਹਰਿ ਜਨਹਿ ਨਹੀ ਨਿਕਟਾਨੀ’ (੭੧੧)।