ਨਤ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਨੀਵਾਂ। ੨. [ਸੰ:] ਭਾਵ ਨੀਵਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਰਾ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਤ ਅਵਰ ਜਲ ਰੇ’ (੧੨੯੩), ਅਸ਼ੁੱਧ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਹੋਰ ਨੀਵਾਣਾਂ ਦਾ ਜਲ (ਮੋਰੀ ਆਦਿਕਾਂ ਦਾ, ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਗੰਗਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।