ਨਥ ਹਾਰੇ

[ਵਰ: ਵਾ:। ਦੇਖੋ, ‘ਨਾਥੀ’] ਵਸ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਹਾਰ ਗਏ। ਯਥਾ- ‘ਨਕਿ ਖੀਨੀ ਸਭ ਨਥਹਾਰੇ’ (੯੮੧)।