ਨਥ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਸ੍ਤ:=ਨਕ, ਨਸ੍ਤਾ=ਨੱਕ ਦੇ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਛੇਕ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਪਸੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਨੱਥ=ਜੋ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਏ] ੧. ਨੱਕ ਦਾ ਗਹਿਣਾ। ੨. ਉਹ ਰੱਸੀ ਜੋ ਪਸੂ ਦੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਟੋਰਨ ਲਈ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਨਕਿ ਨਥ ਖਸਮ ਹਥਿ ਕਿਰਤੁ ਧਕੇ ਦੇ’ (੬੫੩), ਹੁਕਮ ਦੀ ਨਥ ਜੀਵ ਦੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਪਈ ਹੋਈ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਰਮ ਧੱਕਾ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ੩. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਨਾਥੀ’] ਵਸ ਕਰਨਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਨਥ ਹਾਰੇ’