ਨਦੀ ਚੇ ਨਾਥੰ

[ਸੰਬੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਦੀ, ਨਾਥੰ। ਮਰਹਟੀ ਚਾ (=ਦਾ) ਤੋਂ ਚੇ] ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਭਾਵ ਸਮੁੰਦ੍ਰ। ਯਥਾ- ‘ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਸੀਅ ਧੇਨ ਲਛਿਮੀ ਕਲਪਤਰ ਸਿਖਿਰ ਸੁ ਨਾਗਰ ਨਦੀ ਚੇ ਨਾਥੰ’ (੬੯੫)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ