ਨਫਰੁ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਨਫ਼ਰ=ਚਾਕਰ] ਸੇਵਕ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਹਿਬੁ ਜਿਸ ਕਾ ਨੰਗਾ ਭੁਖਾ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਦਾ ਨਫਰੁ ਕਿਥਹੁ ਰਜਿ ਖਾਏ’ (੩੦੬)।