ਨਰਜਾ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਤਰਾਜ਼ੂ, ਗ੍ਰਾਮੀਨ। ਹਿੰਦੀ, ਤਰਜ਼ਾ, ਨਰਜ਼ਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਰ੍ਹ੍ਹਯਾਸ* (=ਸਿਧਾਂਤ) ਤੋਂ ਦੇਸ਼: ਦਾ ਨਰਜਾ ਪਦ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ] ਤੱਕੜੀ, ਛੋਟੀ ਤੱਕੜੀ। ਯਥਾ- ‘ਲੈ ਨਰਜਾ ਮਨੁ ਤੋਲੈ ਦੇਵ’ (੮੫੭), ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਤੱਕੜੀ ਪੁਰ ਮਨ ਨੂੰ ਤੋਲ, ਹੇ ਭਾਈ! *ਨਿਰ੍ਹ੍ਹਯਾਸ=ਬ੍ਰਿਛਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਗੋਂਦ ਟਪਕਦੀ ਹੈ ਓਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਕ ਸਾਰ ਵਸਤੂ ਖ਼੍ਯਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਰਜਾਸ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ, ਤਤ, ਸਾਰ ਅਰਥ ਇਥੋਂ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।