ਨਰਪਤਿ

[ਖ: ਤ: ਪੁ: ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਨਰਾਂ ਦਾ ਪਤੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਲੋਕ। ਯਥਾ: ‘ਨਰਪਤਿ ਰਾਜੇ ਰੰਗ ਰਸ ਮਾਣਹਿ’ (੭੩੧), ਨਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਰਾਜੇ। ੨. [ਸੰ:] ਰਾਜਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਰਪਤਿ ਏਕੁ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਸੋਇਆ’ (੬੫੭)।