ਨਾਥੀ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਨਥ’। ਨਥ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਪਦ ਨੱਥਣਾ। ਨਾਥਣਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਨੱਥੀ, ਨਾਥੀ ਨਥੀਅਨ ਆਦਿ] ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਦੀ ਵਾਗ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲੀਤੀ ਹੋਈ, ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ, ਵੱਸ ਕੀਤੀ ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਆਪਿ ਨਾਥੁ ਨਾਥੀ ਸਭ ਜਾ ਕੀ’ (੬)।