ਨਾਪਾਯਦਾਰ

ਫ਼ਾ. [ناپائِدار] ਵਿ- ਜਿਸ ਦੇ ਠਹਿਰਣ ਲਈ ਪੈਰ ਨਹੀਂ. ਜੋ ਠਹਿਰ ਨਾ ਸਕੇ। ੨. ਭਾਵ- ਕ੍ਸ਼੍‍ਣਭੰਗੁਰ.