ਨਾਸਾਬੂਰ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਨਾ=ਨਹੀਂ। ਸੁਬੂਰ=ਸਬਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ] ਸਬਰ ਰਹਿਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਸਾਬੂਰੁ ਹੋਵੈ ਫਿਰਿ ਮੰਗੈ’ (੧੧੯੦)।