ਨਿਕਸ

[ਕ੍ਰਿ:। ਹਿੰਦੀ] ਨਿਕਲ, ਬਾਹਰ ਆ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਕਸੁ ਰੇ ਪੰਖੀ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਪਾਂਖ’ (੨੦੪), ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ (ਪਾਂਖ) ਖੰਭ (ਬਣਾ ਕੇ) ਹੇ ਜੀਵ! (ਮਾਯਾ ਮੋਹ ਵਿੱਚੋਂ) ਨਿਕਲ।