ਨਿਕੁਟੀ

[ਗੁ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਨਿਕ+ਟੀ] ਨਿਕੜੀ, ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਕੁਟੀ ਦੇਹ ਦੇਖਿ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਮਾਨ ਕਰਤ ਨਹੀ ਬੂਝੈ’ (੯੩), (ਬੱਚੇ ਦੀ) ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਦੇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁਚਾਰਨਾ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੁਝਦਾ ਨਹੀਂ (ਕਿ ਮੌਤ ਸਿਰ ਖੜੀ ਹੈ) ਅਥਵਾ ਇਹ ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ (ਨਿਆਣੇ) ਬੁਝਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ।