ਨਿਛਾਵਰ

ਅ਼. [نِثاور] ਨਿਸਾਰ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਵਾਰਣਾ. ਕੁਰਬਾਨੀ. ਸਿਰ ਉੱਪਰੋਂ ਵਾਰਕੇ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਵਿਖੇਰਨਾ.