ਨਿਦਾਨ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਓੜਕ, ਟੰਤ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਇਆ ਕਾ ਰੰਗੁ ਸਭੁ ਫਿਕਾ ਜਾਤੋ ਬਿਨਸਿ ਨਿਦਾਨਿ’ (੪੫), ਤਥਾ-’ਨਾਨਕ ਪਕੜੀ ਟੇਕ ਏਕ ਪਰਮੇਸਰੁ ਰਖੈ ਨਿਦਾਨ’ (੯੨੬)। ੨. [ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਨਾਦਾਨ] ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਮੂਰਖ। ਯਥਾ- ‘ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਨਿਦਾਨਿ ਦਿਵਾਨੇ’ (੭੯੪)।