ਨਿਰਮਲ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਰ੍ਹ੍ਹਮਲ] ਜੋ ਮੈਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਸਾਫ਼, ਸੁਥਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ’ (੯੩੩)।