ਨਿਰਾਰਥ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਰ੍ਹ੍ਹ+ਅਰਥਕ=ਨਿਰਰ੍ਹ੍ਹਥਕ। ਪੰਜਾਬੀ, ਨਿਰਾ+ਅਰਥਕ=ਨਿਰਾਰਥਕ ਯਾ ਨਿਰਾਰਥ। ਦੇਖੋ, ‘ਨਿਰਾਪਰਾਧ’] ਬਿਅਰਥ, ਨਿਕੰਮਾ, ਬੇ-ਮਤਲਬਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਗਲ ਨਿਰਾਰਥ ਕਾਮ’ (੭੧੩)।