ਵਿ- ਜੋ ਰਲਿਆਹੋਇਆ ਨਹੀਂ. ਨਿਰਾਲਾ, ਨਿਰਾਲੀ ਅਸੰਗ. ਅਲਗ. ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਤੇ ਰਹਿਤ ਨਿਰਾਰਾ.” (ਗਉ ਕਬੀਰ) “ਸਭ ਹੂੰ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖ ਨਿਰਾਰਾ.” (ਆਸਾ ਛੰਤ ਮਃ ੫) ੨. ਵਿ- ਵਿਲਕ੍ਸ਼੍ਣ. ਅ਼ਜੀਬ. “ਤਿਨ ਕੀ ਕਥਾ ਨਿਰਾਰੀ.” (ਬਿਲਾ ਕਬੀਰ) ੩. ਖ਼ਾਸ. “ਜਨ ਕੋ ਅੰਗ ਨਿਰਾਰੋ.” (ਗੂਜ ਮਃ ੫) “
ਸ੍ਰੋਤ: ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ