ਨਿਵੰਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਮਿਤ=ਨੀਵਾਂ ਹੋਇਆ] ਨਿਵਣਾ, ਝੁਕਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਵੰਤਿ ਹੋਵੰਤਿ ਮਿਥਿਆ’ (੧੩੫੯), ਨੀਵਾਂ ਹੋਣਾ (ਉਸਦਾ) ਝੂਠਾ ਹੈ।