ਨਿਸਤਰਿ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਸ੍ਹ੍ਹ। ਤਰ] ੧. ਤਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਾਵ ਜੋ ਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦੇ। ੨. ਕਠਨ (ਪ੍ਰਪੰਚ)। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਜਨ ਗਏ ਨਿਸਤਰਿ ਤਰੇ’ (੪੮੭)।