ਨਿਸਾਰਿਓ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿ: ਸ੍ਰਵਣ। ਨਿ=ਹੇਠਾ+ਸਾਰ, ਸ੍ਰੀ=ਗਤੋ ਧਾਤੂ, ਪੰਜਾਬੀ, ਨਿਸਰਨਾ= ਨਿਕਲਣਾ, ਪੈਣਾ] ਪਾਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਕਰ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਆਣਿ ਨਿਸਾਰਿਓ’ (੩੮੯), (ਗੁਰੂ ਨੇ) ਆ ਕੇ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਥ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ (ਸੋ) ਖਿਸਕ ਕੇ ਭੋਇਂ ਪਰ ਆਣ ਪਿਆ ਹੈ।