ਨਿਹਤੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਨੇਹਣਨਾ (=ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣਾ) ਦਾ ਭੂਤਕਾਲ] ੧. ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਹਤੇ ਪੰਜਿ ਜੁਆਨ ਮੈ ਗੁਰਿ ਥਾਪੀ ਦਿਤੀ ਕੰਡਿ ਜੀਉ’ (੭੪)। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ। ਨਿਰ੍ਹ੍ਹ=ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹਤ=ਮਾਰ] ਨਿਸਚੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ