ਨਿਹਭਾਗੜੋ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿ:+ਭਾਗ+ੜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਅਭਾਗੀ, ਭਾਗਹੀਨ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਹਭਾਗੜੋ ਭਾਹਿ ਸੰਜੋਇਓ ਰੇ’ (੭੧੫), ਅਭਾਗੇ ਲੋਕ (ਭਾਹਿ) ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੂਪੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੁਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।