ਨੂਰੁ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ] ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਚਾਨਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਨੂਰੁ ਅਰਸਹੁ ਕੁਰਸਹੁ ਝਟੀਐ’ (੯੬੭)। ਦੇਖੋ, ‘ਕੁਰਸਹੁ’ ਤਥਾ-’ਏਕ ਨੂਰ ਤੇ ਸਭੁ ਜਗੁ ਉਪਜਿਆ’ (੧੩੪੯), ਤਥਾ-’ਹੂਰ ਨੂਰ ਮੁਸਕੁ ਖੁਦਾਇਆ’ (੧੦੮੩)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ