ਨੈਣ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਯਨੰ] ਅੱਖਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਨੈਣ ਨ ਦੇਖਹਿ ਸਾਧ ਸਿ ਨੈਣ ਬਿਹਾਲਿਆ’ (੧੩੬੨)।